Chinese Dictionary | 华文词典

冒犯
 
En
mào fàn
  • to offend

冒犯 mào fàn

冒犯
1 冲撞、得罪。《老残游记.第六回》:「兄弟话未免卤莽,有点冒犯,请先生想一想,是不是呢?」《文明小史.第三八回》:「大人息怒!这是卑职不会说话,冒犯了大人。」
2 蒙受。《后汉书.卷四五.袁安传》:「闳兄弟迎丧,不受赙赠,缞绖扶柩,冒犯寒露,体貌枯毁,手足血流,见者莫不伤之。」

Dao Chinese Dictionary

Chinese to English; Chinese to Chinese: Stroke Order; Character Decomposition