Chinese Dictionary | 华文词典

萌芽
 
En
méng yá
  • sprout
  • germ of a plant

萌芽 méng yá

萌芽
1 草木初生。《乐府诗集.卷三八.相和歌辞十三.古辞.孤儿行》:「春气动,草萌芽。」
2 比喻事物的开始。汉.董仲舒《春秋繁露.必仁且知》:「凡灾异之本,尽生于国家之失。国家之失,乃始萌芽。」《文明小史.第一七回》:「但是目下还在萌芽时代,有学问的书翻了出来,恐怕人家不懂,反碍销路。」

Dao Chinese Dictionary

Chinese to English; Chinese to Chinese: Stroke Order; Character Decomposition