Chinese Dictionary | 华文词典
御史
繁
御史
释
1
职官名。周时掌赞书、授法令的事务。战国时为史官,秦汉并为亲近之职,其长官为御史大夫,为汉三公之一,次为御史中丞,掌祕书,兼司纠察,官署称为御史府,后汉以降称为御史台,以中丞为台长,始专任弹劾。唐御史台复置大夫,中丞为副,至明改为都察院,以都御史统辖诸御史,清因之。见唐.杜佑《通典.卷二四.职官六》。
Dao Chinese Dictionary
Chinese to English; Chinese to Chinese: Stroke Order; Character Decomposition