Chinese Dictionary | 华文词典

通侻
 
En

通侻 tōng tuō

通侻
1 豪放不拘,不习礼仪。《三国志.卷二一.魏书.王粲传》:「表以粲貌寝而体弱通侻,不甚重也。」《隋书.卷五八.陆爽传》:「性滑稽,尤辩俊。举秀才,为儒林郎。通侻不恃威仪,好为诽谐杂说。」也作「通脱」。

Dao Chinese Dictionary

Chinese to English; Chinese to Chinese: Stroke Order; Character Decomposition