Chinese Dictionary | 华文词典

狂生
 
En

狂生 kuáng shēng

狂生
1 狂妄放荡,不受拘束的人。《荀子.君道》:「危削灭亡之情,举积此矣,而求安乐,是狂生者也。」《后汉书.卷八○.文苑传下.祢衡传》:「吏白:『外有狂生,坐于营门,言语悖逆,请收案罪。』」

Dao Chinese Dictionary

Chinese to English; Chinese to Chinese: Stroke Order; Character Decomposition