Chinese Dictionary | 华文词典

清奇
 
En

清奇 qīng qí

清奇
1 清新奇妙。唐.李山甫〈山中依韵答刘书记见赠〉诗:「谢公寄我诗,清奇不可陪。」 《京本通俗小说.菩萨蛮》:「出口便清奇,扬尘簌簌飞。」
2 清秀不凡。《水浒传.第九十回》:「眉发尽白,骨格清奇。」《西游记.第六回》:「那真 君的相貌,果是清奇,打扮得又秀气。」

Dao Chinese Dictionary

Chinese to English; Chinese to Chinese: Stroke Order; Character Decomposition