Chinese Dictionary | 华文词典

哼哼唧唧
 
En
hēng hēng jī jī
  • whining
  • groaning
  • muttering

哼哼唧唧 hēng heng jī jī

哼哼唧唧
1 形容低微而缓慢的说话或吟唱。《儒林外史.第四二回》:「里面都下著各处的秀才,在那里哼哼唧唧的念文章。」《红楼梦.第二七回》:「他们必把一句话拉长了,作两三截儿,咬文嚼字,拿著腔儿,哼哼唧唧的,急的我冒火。」
2 状声词。形容痛苦时呻吟的声音。《醒世姻缘传.第三回》:「一个在对面床上,一个在窗下炕上,哼哼唧唧的不住。」

Dao Chinese Dictionary

Chinese to English; Chinese to Chinese: Stroke Order; Character Decomposition